Bibberen tot het einde…

Tegen een verrassend sterk Nonkel Jan was het bang aftellen tot het eindsignaal om zeker te zijn dat de drie punten binnen waren. Een verrassend sterk Nonkel Jan of een ergerlijk zwak Volba in de tweede helft? Het werd een festival van slechte passes en knullige balverliezen, een malaise waaraan ook en vooral de dragende krachten van de ploeg niet ontsnapten. Gelukkig kunnen we troost putten uit een oude voetbalwijsheid: slecht spelen en toch winnen, zo word je kampioen.

Het begon nochtans veelbelovend en na een goed kwartier stond er al een geruststellende 2-0 op het scorebord. Na tien minuten kaatste een knal van Anthony via de onderkant van de deklat terug het veld in, Dany kon de bal niet over de doellijn frommelen. Gelukkig was de doelman van Nonkel Jan zo vriendelijk (ik had hem voor de match enkele euro’s in de hand gestopt voor de slachtoffers van de aardbeving in Chili) om de bal zelf over de lijn te werken. Enkele minuten later een vrije trap voor Volba op ruim 35 meter van het doel. Il Capitano – vandaag met grote voorsprong de beste Volbaspeler op het veld – plaatste zich achter de bal. Zijn schicht had de goede richting en de bal vloog onhoudbaar tegen de netten. Zonder twijfel één van de mooiste doelpunten van het lopende seizoen.

De eerste die liet merken dat hij een offday had was ons anders zo betrouwbare sluitstuk Sven. Hij toonde zich heel onzeker met als “hoogtepunt” een eenvoudig rollertje dat hij door de handen liet glippen. De bal rolde gelukkig voor ons langs de goede kant van de paal buiten. Het was dan ook niet verwonderlijk dat een onoordeelkundig uitlopen van onze goalie de aanleiding was voor de aansluitingstreffer van Nonkel Jan onmiddellijk na de rust. De eerlijkheid gebiedt wel om te zeggen dat het ondanks alles toch ook diezelfde Sven was die de punten thuis hield door enkele minuten voor het einde een listig schot met een ware karpersprong nog net uit het doel te ranselen.

De tweede helft was het vaak huilen met de pet op. Onze middenvelders (normaal altijd superieur aan de tegenstander) werden met momenten gewoonweg overlopen. Bovendien maakten zij geregeld de fout om met z’n allen naar voor te stormen waarna de verdediging het moest zien te klaren tegen een Chileense overmacht. Ook onze spitsen konden ondanks hun grote inzet vandaag weinig klaarmaken.

Op tien minuten van het einde werd Tommeke in de strijd gegooid. Tien minuten die voor hem voldoende waren om met enkele felgesmaakte raids de druk van Nonkel Jan enigszins weg te nemen en om te tonen dat we voor het seizoenseinde op hem zullen kunnen rekenen.

Volgende week volgt al de terugwedstrijd tegen Nonkel Jan. Er zijn wel enkele die iets recht te zetten hebben na hun prestatie van vanmiddag. Ik twijfel er niet aan dat ze dat ook zullen doen. Door het resultaat van Patriots werd deze 13de alsnog een beetje een geluksdag. Met nog 15 punten te verdienen staat de derde nu al virtueel op 9 punten (in de tabel nog altijd op 12). De poort naar tweede staat bijna wagenwijd open. Voor de titel zal het vechten zijn tot het einde.

De ploeg: Sven Wtterwulghe – Jochen De Vry, Kristof Chiodi, Robby Dumon, Peter Lenaerts – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Dirk Van der Velden – Dany Huybrighs (40’ Laurent Keersmaekers), Vincent Keersmaekers (61’ Tom Weber).
Niet-gebezigde wisselspelers: David De Groodt en Frank Hancké

Start a Conversation