De Brug-Volba 1-2: al minstens vice-kampioen

Door een goal van Oscar in de 69ste minuut werd eindelijk nog eens gewonnen in competitieverband. Bovendien zijn we hiermee ook zeker dat we minstens tweede eindigen in onze reeks. Niet mis voor een debutant in 2de afdeling. Wat echter op de grasmat werd gebracht, was 2de en vooral Volba onwaardig. Al waren er wel heel wat verzachtende omstandigheden in te roepen.

Ik schreef het enkele weken geleden al. Zelfs de grootste ploegen kennen elk seizoen een dipje. Dat van Volba duurt nu toch al een maand. 3 op 12 in de laatste vier competitiewedstrijden. En vooral krampachtig voetbal. Onbewust toch te veel stress door de vooraf niet verwachte positie in de rangschikking? Ik ben geneigd hier de verklaring te zoeken, te meer omdat in dezelfde periode wel een demonstratie van pure klasse werd geleverd in de beker. Het ligt ook aan het B-terrein van Ter Beke. Het lijkt wel of er voor Volba een vloek op rust. Dat het een heel slecht veld is waarop goed voetbal a priori onmogelijk is, is wel een feit. Dat dit altijd in ons nadeel is, ook.

Gisteren moest dan ook nog eens Anthony gemist worden. De jonge, fiere papa (leve Bas!) kreeg geen vrijaf van generaal Kim. Hoofd- van bijzaken onderscheiden, vrouwen zullen het nooit leren. Het betekende wel dat er flink moest getimmerd worden aan de opstelling. Er werd gekozen voor een 4-5-1 met Dennis en Oscar mee op het middenveld en Vincent eenzaam voorin. Bedoeling was dat Oscar en Dennis om beurten zouden infiltreren. Dat kwam er echter nooit uit. Een verkeerde tactiek dus, die met de rust dan ook werd bijgesteld.

De eerste helft leek op een didactische les van “hoe het niet moet”, met Laurent in de rol van ongekroonde koning. Het zelf niet zo indrukwekkende De Brug speelde voorwaar het grootste deel van de tijd op onze helft en dwong zelfs een aantal kansjes af. Gelukkig weigerden Robby en vooral Peter om aan de les mee te werken.

Eén keer toverde Volba iets op de mat wat op een knappe aanval leek. Kevin werd echter ultiem getackeld toen hij wilde besluiten. Gevolg: geblesseerde tenen die verder voetballen onmogelijk maakten. Toch bleef hij nog tot aan de rust op de plein. Nieuwe zorgen. Opnieuw schuiven. Dany op de rechterflank, Christophe samen met Dennis centraal op het middenveld en Oscar een rij vooruit.

Ondertussen was de hele DeeTee-groep aangekomen, wat het aantal decibels rond het veld fel de hoogte in joeg. Omdat zij eerder op de dag moeizaam van Fanatics hadden gewonnen, betekende puntenverlies van Volba voor hen zekerheid over de titel. Om hen wat te jennen, zei ik bij de rust dat we de in de voorlaatste minuut de winninggoal zouden scoren. Misschien wacht mij nu in Deurne een nieuwe carrière als waarzegger.

De eerste twintig minuten van de tweede helft waren niet veel beter dan de eerste. We hadden zelfs veel geluk dat een kopbal van de ietwat onstuimige Lamine via de onderkant van de lat opnieuw het veld in sprong, waarna de bal met het nodige gestuntel (of wat dacht je?) kon worden weggewerkt.

Ook Oscar kwam vandaag eerder bleekjes voor de dag. Niets leek te lukken. Maar het is een bewijs van klasse dat hij zich in zo’n situaties toch weer weet op te laden en de situatie kan ombuigen. Twaalf minuten voor tijd begon hij aan een solo vanop links. Hij zette langs de achterlijn twee tegenstrevers in de wind, de derde deed hem struikelen. Schwalbe, riepen de DT’ers. Strafschop, zei de scheidsrechter. Oscar klaarde de klus rustig zelf. 0-1.

Wie dacht dat dit de rust zou terugbrengen bij Volba, kwam bedrogen uit. Het geklungel en balverlies bleef gewoon voortgaan. Het was dan ook niet eens verrassend dat De Brug vrij eenvoudig terug gelijk kon komen. De spits werd wel heel weinig in de weg gelegd toen hij in de kleine backlijn verscheen. Sven was kansloos. 1-1.Het jolijt bij de DeeTee-delegatie bereikte nieuwe hoogtepunten.

De gelijkmaker had wel als resultaat dat Volba eindelijk wakker werd. Plots werd wel voluit vooruit gevoetbald en werd er behoorlijk gecombineerd. Oscar kapte zich knap vrij, maar zag zijn schot sterven tegen de doelpaal. Was Volba te laat wakker geworden? Toch niet. Eén minuut voor tijd stuurde Dany Oscar de diepte in. Op snelheid voorbij de laatste man. Hij moest tijdens z’n actie echter steeds meer uitwijken, weg van het doel. Vanuit een schier onmogelijke hoek schoof hij de bal voorbij de doelman net naast de verste paal binnen. 1-2.

Verdiend kon je het niet echt noemen, maar eindelijk werd opnieuw aangeknoopt met een zege. Bevrijdend voor de laatste twee matchen. Who knows? De ontnuchtering bij DeeTee was groot. Hoewel, ontnuchtering?

Scoreverloop:
RUST – 0-1 Oscar Delarbre (p) – 1-1 – 1-2 Oscar Delarbre

De opstelling:
Sven Wtterwulghe – Jochen De Vry, Robby Dumon, Peter Lenaerts, Laurent Keersmaekers – Christophe Geeraerts, Kevin Lagast (36’ Dany Huybrighs), Dennis Dictus, Yannick Willemen – Vincent Keersmaekers, Oscar Delarbre
Niet gebezigde wisselspeler: Frank Hancké

Start a Conversation