DeeTeeB-Volba 1-5: gewoonweg grote klasse

Vandaag de grote test voor Volba in tweede klasse. Op bezoek bij de ongeslagen leider. Met 26 doelpunten in vijf matchen. Als je die test afsluit met een verpletterende zege, dan mag je zeggen dat je je plaats in tweede meer dan verdient. Zonder de onwaarschijnlijke pech tegen AC De Heide zou Volba vanavond zelfs mee aan de leiding zijn gekomen. Het zou niet eens onverdiend geweest zijn.

Het klinkt misschien verrassend als je met 1-5 wint en iedereen een berenmatch heeft gespeeld, dat de doelman van de winnaars de absolute uitblinker was. En toch was het zo. Liefst vier gemaakte doelpunten heeft Sven in de eerste helft verijdeld. Eén keer was hij geklopt maar kreeg hij hulp van de paal. Het wedstrijdverloop had er dus heel anders kunnen uitzien. Als het na een kwartier 3-1 had gestaan, hadden we daar niets kunnen tegen inbrengen. Al had dit niet terecht geweest. In de zes jaar dat ik Sven ken, heb ik hem nooit zo’n sterke partij weten spelen. Ook in de tweede helft bleef hij immers soeverein heersen in zijn strafschopgebied. Is het dank zij de septemberstage bij Victor Valdes? Zat het geheim in de hagelwitte t-shirt die hij over z’n keeperstrui had moeten aantrekken omdat DeeTee ook in gele shirts speelde? Wit verblindt immers de spitsen en trekt de ballen aan, dat weet het kleinste kind. Who cares? Het effect was er.

Volba liet DeeTee al van in de aanvangsminuten weten dat met haar niet te sollen viel. DeeTee werd op de eigen helft teruggedrongen. Dat houdt echter altijd het gevaar van de counter in. Zeker met een razendsnelle linkerwinger waarop Jochen de eerste tien minuten geen vat kreeg. Maar zoals daarnet al gezegd was er telkens de Witte Ridder.

Volba probeerde vooral de ruimte op rechts te benutten. Na 12 minuten kende dit concept succes. Kristof werd op rechts vrijgespeeld, stoomde door, schoot hard op de doelman, maar knalde de rebound vanuit een schuine hoek nog veel harder binen. 0-1.

De bal bleef goed rondgaan en Oscar was duidelijk een maatje te groot voor de DeeTee-verdediging. Omstreeks de 25ste minuut stuurde Anthony hem met een splijtende dieptepas het straatje in. De bal zonder tierelantijntjes netjes naast de doelman sturen, was voor Oscar een koud kunstje. 0-2.

Het was te verwachten dat DeeTee verwoed ten aanval zou trekken na de rust. Robby, Tom en Co vingen echter alles op en geraakten zij er toch eens door, was er Sven, altijd weer Sven.

Tom, met de minuut groeiend in de match, stuurde na 45 minuten Oscar magistraal de diepte in. Opnieuw legde die de bal beheerst naast de doelman. 0-3.

Twintig minuten voor tijd kreeg DeeTee waar het toch wel een beetje recht op had: een doelpunt, dat later niet meer dan de spreekwoordelijke eerredder bleek te zijn. De verdediging kreeg de bal moeilijk weg, een DeeTee-speler haalde fors uit en hoewel Sven de bal met een uiterste inspanning nog kon raken, verdween die netjes in de hoek. 1-3.

Even vertwijfeling in de Volba-rangen. En hoop bij DeeTee. Langer dan een minuut duurde het niet. Met enkele geslaagde een-tweetjes rukte Oscar op tot op de achterlijn. Een loepzuivere voorzet naar de nog maar eens mee opgerukte Kristof, die de bal in één tijd in het open doel trapte. De mooiste aanval van de match. 1-4. Zowaar gejuich bij de hele Volba-spionkop en bewonderend gefluit en applaus bij de kenners van DeeTee.

Bij DeeTee gingen de kopjes nu helemaal naar beneden. Oscar mocht zeven minuten voor tijd nog maar eens vanop vijftig meter vertrekken naar doel. Twee verdedigers in snelheid nemen en de bal onder de doelman schuiven was zijn persoonlijk orgelpunt op een knalprestatie.

Er is een uitdrukking die zegt dat een ketting maar zo sterk is als z’n zwakste schakel. Wel, vandaag waren er bij Volba geen zwakke schakels. Zelfs de twee invallers draaiden onmiddellijk mee in het goed geoliede geheel.

Vandaag beleefden we ook nog de epiloog van de Kevin Goovaerts-soap. Na 2 ongewettigde afwezigheden had hij zelf contact opgenomen, zich uitgebreid geëxcuseerd en laten weten dat hij er geen probleem mee had om bij wijze van sanctie op de bank te beginnen. Maar ja, er staan nogal wat banken in Deurne en een vergissing is snel gemaakt, zeker als je gsm met gps-functie toevallig is uitgevallen. Kristof Chiodi heeft nog half Deurne rond gereden om hem eventueel van de foute bank te plukken, maar vergeefs. De plichtsbewuste Il Capitano miste hierdoor bijna zelfs het wedstrijdbegin.

Het scoreverloop:
0-1 Chiodi, 0-2 Delarbre, RUST, 0-3 Delarbre, 1-3, 1-4 Chiodi, 1-5 Delarbre

De opstelling:
Sven Wtterwulghe – Jochen De Vry, Robby Dumon, Tom Weber, Dirk Van der Velden – Kristof Chiodi, Kevin Lagast, Anthony Van Dyck, Yannick Willemen (65’ Mick Verlinden) – Oscar Delarbre – Vincent Keersmaekers (56’ Laurent Keersmaekers)
Niet gebezigde wisselspeler: Frank Hancké
Niet gevonden wisselspeler: Kevin Goovaerts

Start a Conversation