Een mooi kloofje van vier punten

Door de uitgestelde wedstrijden van de voorbije weken kwam de topper tegen SAVA eigenlijk wat te vroeg om al echt beslissend te zijn. Winst zou echter wel een mooi kloofje slaan.

De voorbereiding op de clash verliep niet onder een gunstig gesternte. Vier basisspelers hadden zich al weken op voorhand afgemeld. Christophe en Peter verkozen latten boven noppen, Dennis kassiersters boven voetbalmaten, Kristof het cleane ziekenhuiswit boven de heerlijk bruine Kielparkgrond. Al moet er eerlijkheidshalve aan worden toegevoegd dat het bij de laatste twee weinig met vrije wil te maken had.

TD bedacht allerlei plannetjes om het terrein onbespeelbaar te maken en zo uitstel te forceren. Tevergeefs. Gelukkig had hij nog enkele reserveplannetjes uitgedokterd. Rob en Olivier oproepen bv. En een verpleger van het UZ door een bevriende patiënte laten besmetten zodat Il Capitano van dienst zou moeten wisselen waardoor hij toch present zou kunnen tekenen, zij het dan wat bleekjes en met wallen onder de ogen.

Om 12 uur, drie uur voor de aftrap, kende TD eindelijk zijn definitieve selectie en had hij zijn tactisch plannetje klaar. Althans dat dacht hij. Om 12 uur 05 lag het plannetje al terug in de papiermand. Black Dany had zich immers van dag vergist en de overwinningsroes 24 uur te vroeg ingezet.

Volba nam vanaf de aftrap het initiatief. Voor vijf minuten. Daarna werd het een kwartier bibberen en beven. SAVA toonde zich veel gretiger en overspoelde vooral langs de flanken het Volbamiddenveld. De centrale verdedigers moesten alle zeilen bijzetten en Sven mocht ook enkele keren z’n talent tonen. O.a. op een laag schot moest hij een klassesave uit de handschoenen toveren. Op de volgende aanval was hij kansloos geweest maar de bal werd vanop 6 meter keihard nipt over de lat geknald. In de 20ste minuut werd een knap opgezette SAVA-aanval van dichtbij met het hoofd onhoudbaar richting doel gekopt. Iedereen verzoende zich reeds met de op dat moment verdiende 0-1. Iedereen, behalve Robby. Met een acrobatisch hoogstandje haalde hij op haast miraculeuze wijze de bal nog net voor de doellijn weg. Het bleek achteraf het keerpunt in de wedstrijd te zijn.

Volba was nu wakker geschud en verlegde het spel op de speelhelft van SAVA. Dat resulteerde enkele minuten later in een vrije trap ietwat naar rechts op zo’n twintig meter van het doel. Olivier Delarbre toverde z’n beste Ronaldinho-blik te voorschijn en krulde de bal laag over de grond heerlijk rond de muur en buiten het bereik van de SAVA-doelman in de linkerbenedenhoek. Een klassegoal.

Vijf minuten lag de wedstrijd in z’n definitieve plooi. Olivier Delarbre, weer hij, ontfutselde op links de bal aan een klungelende SAVA-verdediger. Hij hervond net op tijd z’n evenwicht om de volgende verdediger ter plaatse te laten en door te stoten tot op de doellijn. Een gemeten, strakke voorzet en Dirk had de bal aan de verste paal slechts in te duwen. Daarmee bespaarde hij zichzelf een boete omdat hij volledig uit positie was gaan lopen.

De kopjes van de SAVA-spelers gingen naar beneden en bleven daar tot het eindsignaal. In de tweede helft kon Volba volledig z’n wil opleggen en als SAVA toch eens een aanval wilde opzetten toonden Tom, Robby en een erg knap spelende Laurent waarom Volba de tweede minst gepasseerde verdediging van het verbond is.

In de 46ste minuut werd Rob onder luid applaus vervangen door Frank. Om iedereen duidelijk te maken dat hij nog niets verleerd had, maakte Frank al in z’n eerste speelminuut twee pittige overtredingen. SAVA besloot daarop wijselijk om niet meer over hun linkerflank te voetballen. Doel bereikt.

Olivier Delarbre kon nu voluit gebruik maken van z’n technisch en fysisch surplus. Hij spurtte een eerste keer vanop de middellijn rechtdoor tot aan de SAVA-rechthoek, de hele verdediging ter plaatse latend, maar schoot de bal vervolgens nogal knullig tamelijk ver naast. Vijf minuten later bijna hetzelfde scenario. Dit keer legde Olivier de bal met finesse naast de wanhopig uitlopende doelman wel in het mandje. De laatste twijfel was daarmee weggenomen.

De 4-0 hing daarna nog meermaals in de lucht. Vooral Laurent had z’n goaltje verdiend. Hij trapte een hoekschop vanop rechts keihard in de vlucht naar doel. De doelman was geklopt, maar een verdediger keerde de bal met heel wat meeval vanop de lijn.

Het anders zo faire SAVA toonde zich een slecht verliezer. Het verdween niet alleen na de match als een dief in de nacht, geregeld werd in de tweede helft ook de botte bijl bovengehaald. Kristof was het voornaamste slachtoffer. Met de indrukken van SAVA-studs ongetwijfeld nog voor enkele dagen op de linkerknie moest hij 8 minuten voor tijd naar de kant. Zo mocht David “T1” De Groodt nog even komen tonen dat hij nog lang niet versleten is.

Olivier Delarbre maakte vandaag zonder twijfel het verschil, maar alle Volba’ers speelden – op dat kwartiertje in de eerste helft na – een beresterke partij.

Na vandaag is het duidelijk: met het aanwezige talent mag de titel in 3A Volba dit jaar niet ontsnappen. Het zal alleen zaak zijn om nog 630 minuten het hoofd er bij te houden en elke wedstrijd te spelen alsof het om een finale gaat. Te beginnen volgende week thuis tegen Nonkel Jan.

De opstelling: Sven Wtterwulghe – Rob Van Puyvelde (46’ Frank Hancké), Tom Weber, Robby Dumon, Laurent Keersmaekers – Kristof Chiodi (62’ David De Groodt), Kevin Lagast, Anthony Van Dyck, Dirk Van der Velden – Olivier Delarbre – Vincent Keersmaekers.
Niet gebezigde wisselspeler: Danny Van Dyck.
Niet ontnuchterde en daarom niet opgedaagde wisselspeler: Dany Huybrighs

Start a Conversation