Gemengde gevoelens bij een gelijkspel

Een beetje ontgoocheld omdat we bij een zege Eendracht op 9 punten hadden gezet en de promotie daarmee zo goed als zeker had geweest. Toch een beetje blij omdat we uiteindelijk nog een puntje hebben mee gegraaid op een terrein en tegen een tegenstrever die ons niet echt liggen.

Een beetje ongelukkig omdat we mijns inziens op basis van de hele wedstrijd aanspraak hadden mogen maken op de drie punten. Tegelijk een beetje gelukkig omdat dit zo van die wedstrijden zijn waarin je ondanks je overwicht op het einde helemaal met lege handen kan overblijven, en we tenminste van dit onrecht gespaard zijn gebleven. Tenslotte ook een beetje boos. Op de scheidsrechter die toch wel grote invloed heeft gehad op het eindresultaat. Niet alleen omdat hij een denkbeeldige fout van Robby floot en zo het doelpunt van Eendracht mogelijk maakte, vooral omdat hij in de tweede helft verschillende mooie aanvallen onterecht afbrak voor vermeend buitenspel, omdat hij geen seconde liet overspelen terwijl Eendracht alle kansen aangreep om tijd te stelen, omdat hij weinig oog had voor de bescherming van het technisch sterkere maar frêlere Volba tegen het potige spel van Eendracht. Typisch is dat er slechts één gele kaart werd getrokken en wel voor Il Capitano die protesteerde na de zoveelste harde overtreding. Een partijdige leiding? Ik hou het liever op onbekwaamheid.

Maar we moeten ook eerlijk een beetje de hand in eigen boezem durven steken. Het was allemaal een beetje minder secuur dan in de voorbije weken. Zeker in de eerste helft. En we zitten met het probleem dat onze spitsen heel hard werken, vaak goeie acties opzetten maar in een periode zitten waarin ze blijkbaar moeilijk de weg naar de netten vinden. Misschien brengt de volgende wedstrijd (tegen Ter Weyde) de verhoopte ommekeer.

Het wedstrijdverloop is snel verteld. Veel in de richting van het Eendrachtdoel, maar weinig doelgevaar in de eerste helft. De thuisdoelman liet af en toe ballen los, maar daarvan werd niet geprofiteerd. Een levensgrote kans werd door Christophe nogal onbesuisd in de bomen geschoten. Zoals wel meer gebeurt, kwam Eendracht tegen de gang van het spel in rond de 20ste minuut op voorsprong. Een vrije trap rechts net voor de backlijn. Zogezegd voor een overtreding van Robby. Had de scheids hands gezien? Een duwfout? Mij is nu, 24 uren later, nog altijd niet duidelijk wat hij dan wel verkeerd gedaan had. De muur werd correct opgesteld door Sven, maar tegen de prachtige krul in de dichtste hoek had hij geen verhaal.

In de tweede helft werd nog met meer overgave richting Eendrachtdoel getrokken. Altijd liep er in de zone van de waarheid echter iets mis. Of werden we afgefloten voor buitenspel of een aanvallende fout. Ik begon mij al neer te leggen bij een nederlaag. Tot 10 minuten voor tijd Kevin op een voorzet van rechts hoger opveerde dan de nochtans gestalterijke Eendrachtverdedigers en een kopbal à la Coulibaly richting winkelhaak stuurde. De keeper bleef aan de grond genageld en zag de bal netjes in doel verdwijnen. De dikverdiende 1-1.

Hiermee blijven we op schema. In de volgende vijf weken spelen we vier keer thuis. Daarin moeten we de promotie kunnen veilig stellen. Lukt dat niet, dan verdienen we niet om over te gaan. Zo simpel is het. We rekenen daarvoor ook op een snelle terugkeer van Tom en Olivier want vermits volgende week ook Kristof en Dennis omwille van hun werk forfait moeten geven wordt de spoeling – zonder het trio veteranen oneer te willen aandoen – wel erg dun.

De opstelling: Sven Wtterwulghe – Laurent Keersmaekers, Kristof Chiodi, Robby Dumon, Peter Lenaerts – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Dirk Van der Velden – Vincent Keersmaekers (36’ Dany Huybrighs), Dennis Dictus.
Niet gebezigde wisselspelers: David De Groodt, Frank Hancké, Danny Van Dyck

Start a Conversation