Veni, Vidam, Vici

Een verslag van een wedstrijd die geen wedstrijd was. Na twintig minuten stond het immers al 0-4. Daarna werd wat gas teruggenomen. Tot ongeveer 10 minuten voor tijd. Dan werd het gaspedaal nog eventjes ingeduwd en werd het snel 0-6. En Sven? Die had het spektakel even goed kunnen volgen achter het glas van de heerlijk warme kantine. Niet één bal heeft hij moeten pakken.

Vidam was de vorige seizoenen nochtans ons zwarte beest. De heenwedstrijd was dan wel geëindigd op 8-0, maar toen waren de Vidammers slechts met acht aan de aftrap. De secretaris had mij vorige donderdag revanche beloofd want o.a. drie nieuwe spelers aangetrokken en de vaste doelman terug van de partij. Zelf moesten we Laurent, Kristof en Dirk missen terwijl Yannick volhardt in de boosheid. Bovendien hadden Oliver en David zich ook afgemeld en wou Peter liefst geen risico’s nemen. Gelukkig kunnen we in zo’n situaties altijd nog rekenen op Rob.

Het doelpuntenfestival werd ingezet door captain Robby die oprukkend drie mannetjes in de wind zette en vervolgens hard en hoog in doel besloot. Een beauty. Een paar minuten later bracht een mooie collectieve aanval Kevin alleen voor doel. Eindelijk brak hij voor zichzelf de ban en rondde beheerst af in de linkerbenedenhoek. Vervolgens was het tijd voor het wekelijkse moment van Triatom. Vertrekkend vanop de eigen helft liet hij de hele Vidam-verdediging ter plaatse. Als toonbeeld van onzelfzuchtigheid speelde hij de bal af aan Christophe voor wie missen moeilijker had geweest dan scoren. In de 20ste minuut toonde Anthony dezelfde karaktereigenschap. Hij legde de bal netjes bij Dennis die via een verdediger de bal voor de vierde keer tegen de netten joeg. De volgende veertig minuten waren genietbaar, maar de drang om te scoren was er niet meer. Tot de eeuwig jonge Frank zijn eerste spelminuten van het seizoen kreeg. Zijn aanwezigheid werkte inspirerend. Vincent kreeg na de zoveelste mooie combinatie de bal rechts in de rechthoek, met de rug naar doel. Een korte draaibeweging om zich vrij te maken en een kurkdroog schot dat netjes in de verste hoek verdween. Het orgelpunt werd geplaatst door Christophe met een schicht vanop de rand van de backlijn. De ongelukkige die in de baan van dit schot had gestaan zou het waarschijnlijk nooit meer hebben kunnen navertellen.

Was de Vidam-secretaris na de heenwedstrijd nog heel sceptisch over onze promotieambities, dan feliciteerde hij me dit keer achteraf met “…en veel succes in tweede volgend jaar” en een bedankje omdat we z’n ploeg nog gespaard hadden. Dat daarna het berichtje binnenliep dat SAVA thuis niet verder was geraakt dan 2-2 tegen Nonkel Jan voedt opnieuw de droom om niet alleen te stijgen, maar ook nog kampioen te spelen. Voorlopig blijven we echter best wakker want volgende week wacht nog de laatste opdracht van het jaar: een thuiswedstrijd tegen Panda, waartegen we in september niet verder raakten dan 1-1.

De ploeg: Sven Wtterwulghe – Rob Van Puyvelde, Tom Weber, Robby Dumon, Johan Vermeulen – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Dennis Dictus – Dany Huybrighs (60’ Frank Hancké), Vincent Keersmaekers. Niet gebezigde wisselspelers: Peter Lenaerts, Danny Van Dyck


Start a Conversation