Volba-Amber D 1-0: slecht maar zen

Volba heeft met een Arsenalscore gewonnen van Amber D en nestelt zich hiermee op een gedeelde derde plaats in de rangschikking. Eigenlijk is hiermee alles gezegd. Omdat de lezer evenwel recht heeft op wat meer, een poging tot kort verslag.

Ondanks het laattijdige gedwongen afmelden van Oscar Delarbre en het nog maar eens zonder verwittigen afwezig blijven van Kevin Goovaerts (voor Volba hiermee definitief een bosuil voor de kat), was er genoeg kwaliteit om de maat te nemen van Amber D, een ploeg uit de onderste regionen van het klassement. Die maat werd ook genomen, maar wel heel zuinigjes en zonder het hart van de supporters te kunnen verwarmen, iets wat in de gure weersomstandigheden nochtans heel welkom was geweest.

Uit de eerste helft onthouden we welgeteld één ding: het doelpunt. Een hoekschop werd door Anthony laag voor doel getrapt, Robby devieerde in de voeten van Kevin die de bal in één tijd naast de doelman in doel verlengde. Ongetwijfeld een urenlang ingestudeerd nummertje, al vraag ik me nu al meer dan 24 uren af waar en wanneer dat instuderen dan gebeurd is.

De tweede helft bracht niet veel beterschap. Amber D kon zelfs enkele schuchtere kansjes versieren, maar blijkbaar hadden ze de week voordien in de match tegen Bar du Port alle kruit verschoten. Volba was al bij al toch nog het dichtst bij een doelpunt. Vincent knalde een kwartier voor tijd van op de rand van het strafschopgebied na een van de schaarse zorgvuldig opgebouwde aanvallen keihard op de paal en Robby zag een vrijschop van op 35 meter hetzelfde lot beschoren.

Het wedstrijdeinde zorgde toch nog voor een beetje opwinding met liefst zes hoekschoppen op rij voor Volba in minder dan 120 seconden (iets voor het Guinness Book of Records?) en een ontsnapping van de ingevallen Frank Hancké die met een fenomenale spurt iedereen ter plaatse liet (0,0000000005 gram Clenbuterol?), ook nog sneller was dan de doelman, maar de bal langs de verkeerde kant van de paal zag rollen. Jammer voor hem. Heel Volba, de vijfkoppige Spionkop incluis, had hem z’n doelpuntje zeker en vast gegund.

Het zal niemand verrassen dat na een draak van een wedstrijd slechts één persoon in aanmerking kon komen voor de titel van man van de match, Herr Ehrenfreund, de ouderen onder u waarschijnlijk niet onbekend sinds zijn hooggewaardeerde arbitrage tijdens het WK van 1954 in Zwitserland. Gewapend met zijn meer dan een halve eeuw ervaring controleerde hij het hele wedstrijdgebeuren perfect … vanuit de middencirkel.

Hij deed echter zo veel meer dan leiden. Zich bewust van z’n educatieve rol tegenover het jonge volkje, leidde hij bijvoorbeeld de wedstrijd in door iedereen vooraf te informeren dat in de Champion’s League slechts 10% van de tijd gevoetbald wordt. Niet goed wetend wat we met deze informatie moesten aanvangen, dacht ik er dan maar zelf bij dat hij hier minstens 20% verwachtte. Achteraf twijfel ik echter of dat percentage gisteren gehaald werd.

Vanuit diezelfde educatieve roeping demonstreerde de scheidsrechter trouwens in de tweede helft voor de grote schare onwetenden ook nog enkele keren wat nu feitelijk een scheidsrechterbal is en vooral wanneer die moet gegeven worden. Een les die jammer genoeg niet door iedereen begrepen werd.

Misschien zijn er nu lezers die denken dat ik vanuit frustraties over het slecht vertoon de scheidsrechter tot mikpunt van spot wil maken. Niets is minder waar. Herr Ehrenfreund slaagt er immers in zoveel rust en zachtheid uit te stralen dat elke door hem geleide wedstrijd een wel uitzonderlijk hoog zengehalte haalt. Dat dit de kwaliteit van het spel niet ten goede komt, moeten we er maar bij nemen.

Doelpunt: Kevin Lagast

De ploeg:
Sven Wtterwulghe – Jochen De Vry (51’ Mick Verlinden), Robby Dumon, Peter Lenaerts, Dirk Van der Velden – Kristof Chiodi, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Yannick Willemen (43’ Laurent Keersmaekers) – Dennis Dictus, Vincent Keersmaekers (65’ Frank Hancké)

Start a Conversation