Volba-Bar du Port 1-1: een gemiste kans (bis)

Een springerige lentedag met een deugddoend zonnetje, en een tegenstander die bij de heenwedstrijd een droge (???) 0-9 om de oren had gekregen. Alles voor handen dus voor een feestje. Zou je denken.

Toch was er ook reeds de dagen vóór de wedstrijd een donker kantje aan deze confrontatie: onze coach Mourinho was ter ore gekomen dat Bar du Port op het veld regelmatig veel meer spelers had staan dan het identiteitskaarten bij het wedstrijdblad had liggen. Die reputatie kennende, was gelegenheidsdelegué Chiodi op het hart gedrukt om bij het invullen van het wedstrijdblad zeker ‘voorbehoud’ aan te tekenen. En terecht, want ook nu kon Bar du Port vier identiteitskaarten niet voorleggen.

Die reputatie had er trouwens ook voor gezorgd dat het verbond zijn jarenlange fraudespecialist ter plaatse had gestuurd om tijdens de rust een diepgaande controle uit te voeren. Het mag duidelijk zijn dat de methode van de Verbondsinquisiteur gepokt en gemazeld was, want door de (vele) jaren heen heel minutieus geperfectioneerd. Zijn methode bestond erin om elke speler van de ploeg naar voren te laten stappen onder het prevelen van ‘naam + geboortedatum’, waarbij de controleur op het blad keek of dat wel klopte. Toen een snuggere geest hem vroeg hoe hij op die manier fraude wou ontdekken, begon de brave man zich op te winden onder het wauwelen van ‘Wel, daarom vraag ik van iedereen de naam en de geboortedatum, en als ze die niet kennen, dan hangen ze!’ en ook nog ‘Mijnheer, ik ben al 50 jaar bij het verbond!’. Case closed dus, want daarop durfde niemand nog zijn mond te roeren, tenslotte moeten jonge snaken zwijgen als de stamoudste het woord heeft, het had voor de brave mens trouwens serieus verkeerd kunnen aflopen als hij zich nog meer had opgewonden.

Maar nu de wedstrijd…

Schrijver dezes had voor de wedstrijd al links en rechts laten verstaan dat hij dit een gevaarlijke dag vond, want dat hij in het verleden al vaak had meegemaakt dat de eerste zonnestralen van het jaar gezorgd hebben voor slechte prestaties. Vergelijk het met het verkeer: bij de eerste lentedagen kan je best maar goed uitkijken, want dan doen chauffeurs (de andere natuurlijk…) soms de raarste dingen. Ik noem het ‘vlinders in de kop’. Misschien dat die eerste zon een gevoel van onbezorgdheid losmaakt, maar waarom dat dan alleen bij Volba is en nooit bij de tegenstander, is mij alsnog een raadsel…

De euforie na de prachtige en spraakmakende overwinning van vorige week was in ieder geval snel verdwenen. Volba botste zaterdag op een supergemotiveerde tegenstander – maar zijn ze dat niet allemaal tegen een titelpretendent? -, die daarbij ook nog eens letterlijk bijzonder stevig op zijn benen stond, en er geregeld voor zorgde dat dat bij de onzen (toch zeker voor efkes, en nog méér letterlijk) niet het geval was. Kortom, ze gingen geregeld over de schreef, wat door de lakse scheidsrechter van dienst te weinig bestraft werd. 1 rode kaart (na 2 x geel) was te weinig. Bar du Port was niet enkel náást het veld bijzonder onsportief. Maar bon, zíj speelden redelijk, althans veel en veel beter dan bij hun thuismatch en Volba speelde beschamend slecht. Zeker de eerste helft. De afwezigheid van Oscar en Dennis (zeker na hun fantastische match vorige week) en de langdurig geblesseerde Capitano scheelt natuurlijk een slop op de borrel, maar toch…

Toen het Bar du Port-doelpunt viel ergens halfweg de 1e helft was dat eigenlijk zelfs niet helemaal onverdiend. Hoe de bal er uiteindelijk geraakte ben ik kwijt – ik heb uit frustratie zelfs geregeld even naar de wedstrijd op het A-veld gekeken -, maar de zoon van Marc Vanderlinden kreeg hem dus redelijk vrijstaand, nogal schuinrechts voor de goal, en knalde heel knap overhoeks voorbij een kansloze Sven. Ook na het doelpunt bleef Volba ruzie hebben met bal en veld, en Bar du Port met de scheidsrechter (begrijpe wie kan: hij legde Bar du Port absoluut niks in de weg), zonder dat er verder nog schade werd geleden. Iedereen deed zijn stinkende best, maar het was soms pijnlijk om zien hoe de bal echt niet leek te begrijpen wat de Volbaspelers wilden. Er zijn zo van die dagen…

Coach David moet een donderspeech afgestoken hebben in de kleedkamer, of was het de spelerscontrole tijdens de rust, die het gevoel moet hebben gegeven dat in ieder geval administratief alles snor zat? In ieder geval verscheen er een ander Volba in de tweede helft. En dan bedoel ik niet door de wissels (Dirk voor Yannick en Mick voor Laurent), maar plots lukten de passes en combinaties en voorzetten wel, en bleek uiteindelijk toch waarom niet Bar du Port maar wel Volba daar ergens bovenaan de rangschikking stond. Volba werd steeds gevaarlijker, maar scoren lukte niet.

Na zo’n 15 minuten mocht ook Kevin nog zijn opwachting maken voor de heroptredende Tom. Jiri schoof daardoor een rij naar voren waardoor Kevin zijn vertrouwde plaats kon innemen. Het moet gezegd, alweer een gouden wissel van onze coach, want hij stond nog maar pas op het veld of hij kon volkomen vrijstaand aan de 2e paal een magistrale voorzet vanop rechts van Christophe inkoppen. Ook daarna bleef Volba duidelijk de betere ploeg, en werden de jongens van Bar du Port steeds bitsiger, met als gevolg dus een rode kaart. Spijtig genoeg werden de kansen niet meer benut. Vooral een net zo magistrale voorzet, deze keer vanop links van Dirk, kon door een opspringende Christophe niet afgemaakt worden. En het moet gezegd dat ook Sven nog zijn steentje mocht bijdragen aan het felbevochten punt, toen hij tegen het einde van de wedstrijd nog een verrassende afgeweken bal vanonder de deklat moest wegtikken. 1-1, voor de neutrale toeschouwer misschien een juiste uitslag, maar spijtig dat we die bandieten van Bar du Port niet zonder punten teruggestuurd hebben. Wie weet zorgt de groene tafel daar alsnog voor?…

De pil van de verloren punten werd echter alsnog verzacht toen bekend werd dat DeeTee thuis verloren had van Sava, en we dus, t.o.v. hen, in plaats van 2 punten verloren, er 1 hadden ingewonnen.

Al bij al was deze wedstrijd haast een exacte kopie van de wedstrijd tegen De Brug, een paar weken eerder. Moest het hier over Club Brugge gaan, de pers zou allang gewag maken van een mentaliteitsprobleem. Gelukkig is het Volba, en weten wij allemaal dat het daar zeker NIET aan de mentaliteit ligt. En even gelukkig is dit NIET de pers. Kop op! Woensdagavond moet het gebeuren!

Scoreverloop:
0-1 RUST – 1-1 Kevin Lagast

De opstelling:
Sven Wtterwulghe – Jochen De Vry, Robby Dumon, Peter Lenaerts, Laurent Keersmaekers (36’ Mick Verlinden) – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Jiri Gyselinck, Yannick Willemen (36’ Dirk Van der Velden) – Vincent Keersmaekers, Tom Weber (50’ Kevin Lagast)
Niet gebezigde wisselspeler: Frank Hancké


Start a Conversation