Volba-De Brug 1-1: met twee gezichten

Werkte de stress die een voor het seizoen niet verwachte titeldroom meebrengt, verlammend? Of was het gewoon een collectieve offday in de eerste helft? De echte reden zullen we nooit achterhalen, maar zeker is dat wat een onkennelijk zwak Volba gisteren tijdens de eerste helft liet zien compleet ondermaats was, een titelpretendent en eigenlijk zelfs tweede afdeling onwaardig. Maar wat een metamorfose na de rust. Onder impuls van een alomtegenwoordige sir Anthony en met 200% inzet van iedereen werd De Brug overspoeld, met momenten zelfs weggespeeld. Een match met twee gezichten dus. Jammer genoeg ontbrak in de 2de helft echter net dat tikkeltje geluk om duur puntenverlies toch nog te vermijden.

Eerst even wat aandacht voor het lijden van een coach. Eigenlijk was ik vorige week zondag al klaar met mijn opstelling voor de match tegen De Brug. Die klopte gisteren ook nog, behalve in het aanvallend compartiment. Ik zag ons aanvankelijk starten met Oscar en een sinds enkele weken herboren Dany. Woensdag stuurde Dany dit plannetje echter al in de war. Hij moest plots voor het werk naar Hong Kong. Oplosbaar natuurlijk. Oscar en Vincent dan. Vrijdag een sms’je van deze laatste dat hij ziekjes was en zaterdag waarschijnlijk forfait zou moeten geven. Aanpassing van het tactisch plan: vijf middenvelders en Oscar alleen vooraan. Zaterdagmorgen om 7 uur een bevrijdend sms’je van Vincent. Toch Oscar en Vincent dus. Amper één uur voor de match de ultieme doodsteek van het plan. Een sms’je van Oscar. Gekwetst en dus onbeschikbaar. Vincent alleen op een eiland vooraan, was geen optie. Remember El Condor. Als noodoplossing gekozen voor Kristof mee in de aanval, want een hard schot en prima met het hoofd. Of dit de juiste keuze was, zullen we evenwel nooit weten. Het optreden van Il Capitano in zijn nieuwe rol heeft exact 12 minuten geduurd. Dan viel hij na een ongelukkig contact zonder kwaad opzet gekwetst uit. Scheur in de gewrichtsbanden van de enkel en dus waarschijnlijk out voor de rest van het seizoen.

De match zelf dan. Over de eerste helft valt weinig te vertellen en zeker niets goeds. Geen twee passen na elkaar kwamen aan en vooral de centrale verdedigers (normaal één van onze troeven) leken op flanellen benen te staan. Onzekerheid omdat ze met een nieuwe doelman achter zich moesten spelen? Een niet eens zo sterk De Brug kwam dan ook verdiend op voorsprong. Net op het moment dat we met tien stonden te spelen door de kwetsuur van Kristof. En eigenlijk had het aan de rust 0-2 moeten zijn, maar gelukkig kregen de De Brug-aanvallers de bal na een hoekschop niet over de doellijn.

Er waren gisteren toevallig nogal wat gelegenheidsbezoekers. Liefst vijf mensen van het verbond en drie Volba-coryfeeën. Hun kritieken tijdens de rust waren beleefd, maar wel vernietigend. Vooral de opmerking “Blijf maar waar je bent, met zo’n ploeg kan je in eerste niks gaan doen” deed pijn. Maar eigenlijk had die verbondsvertegenwoordiger op dat moment een punt.

Gelukkig had iedereen tijdens de rust blijkbaar ergens in het hoofd een klik gemaakt. En plots lukte het wel. Peter en Robby stonden opnieuw met hun gekende zelfzekerheid te verdedigen, er werd gevochten voor elke bal en op rechts leken Jochen, Anthony en Christophe elkaar telkens opnieuw te vinden. Op links slaagde Yannick er ook enkele keren in om Vincent diep te sturen.

Al na tien minuten hingen de bordjes terug gelijk. Anthony stuurde Mick het straatje in. Die trapte in de draai een strakke voorzet die door Vincent onmiddellijk op de slof werd genomen. Met rechts! De bal verdween over de grond en net naast de paal onhoudbaar in doel. Een copybookdoelpunt.

Minstens vijf keer had Volba daarna nog de kans om de zege thuis te houden. Een hard schot van Vincent eindigde in het zijnet en op een ander schot had De Brug-doelman een schitterende parade in huis. Twee keer mocht Christophe alleen op de keeper afgaan. De ene keer duwde hij de bal net iets te hard voor zich uit, de andere keer werd hij onterecht afgefloten voor buitenspel. De beste kans was er voor supersub Mick. Vijf minuten voor tijd verscheen hij helemaal vrijstaand voor de doelman. Hij had zich onsterfelijk kunnen maken, maar tilde de bal net iets te hoog zodat hij op het dak van het doel belandde.

De kritieken van de gelegenheidsbezoekers waren na de match dan ook heel wat milder. Eén van hen zei zelfs dat wij toch wel een heel snelle ploeg hadden. Ik versta daaronder niet dat wij een ploeg van sprinters hebben, maar wel dat wij snel zijn in de balcirculatie.

Eventjes werd nadien in de kantine het balen na dit domme puntenverlies nog getemperd toen een verbondsverantwoordelijke kwam melden dat DeeTee tegen The Fanatics op twee minuten van het einde ook nog altijd 2-2 stond. Een kwartier later bleek DeeTee in die laatste minuten toch nog twee keer de weg naar de netten te hebben gevonden. We staan nu twee punten achter DeeTee, maar er is nog geen groot onheil gebeurd. Zaak is nu wel om de eerstvolgende competitiematch thuis tegen Bar du Port te winnen. Daarna is er de topper tegen DeeTee en drie dagen later De Brug-Volba en Fanatics-DeeTee. Na 26 maart zal alles hopelijk duidelijker zijn. Volgende week is er als intermezzo de bekermatch tegen eersteklasser Breughel Vista. Een moment om nog eens ontspannen te voetballen en de kopjes leeg te maken. De uitslag is van ondergeschikt belang, al gaan we het natuurlijk ook niet zomaar weggeven.

Scoreverloop:
0-1 – RUST – 1-1 Vincent Keersmaekers

De opstelling:
Kenny Dumon (36’ Sven Wtterwulghe) – Jochen De Vry, Robby Dumon, Peter Lenaerts, Dirk Van der Velden – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Yannick Willemen – Kristof Chiodi (13’ Mick Verlinden), Vincent Keersmaekers
Niet gebezigde wisselspeler: Frank Hancké

Start a Conversation