Volba-Eskakorn 3-0: droomstart bevestigd

De monsterzege van vorige week tegen het toch wel erg zwakke Vyca (vandaag met 8-1 de boot in tegen AC De Heide) vroeg vandaag om bevestiging. Liefst zes kernspelers (waaronder vaste doelman Sven) waren onbeschikbaar, maar de huidige groep heeft voldoende kwaliteit in de breedte om dit moeiteloos op te vangen. Eskakorn, vorige week nog winnaar tegen medekampioen Sava, werd met een droge 3-0 terug naar Edegem gestuurd.

Een goede doelman heeft altijd geluk. Toen omstreeks de 10de minuut bij de enige minder geslaagde interventie de bal via de doelpaal terug in z’n armen sprong, wist ik het: Dennis Dictus is een heel goede doelman. Aldi-Qualität. Dat hij mocht aantreden met het uit de mottenballen opgediepte nummer 50 van de legendarische Jan Willemsens heeft er ongetwijfeld ook toe bijgedragen dat z’n prestatie zelfs iets magisch had.

Er waren wel meer spelers die vandaag een kwaliteitslabel verdienden. De hele verdediging bv. die de aanvalslinie van Eskakorn nagenoeg volledig monddood maakte, zelfs in de lucht en dit ondanks het gestaltevoordeel van de opponenten. Vergeet trouwens het hele verhaal van 9/11. De Twin Towers zijn nooit ingestort, maar gewoon verplaatst naar Edegem.

Kevin G. ook, die hard werkte, woog op de verdediging, goed de bal bijhield, het samenspel opzocht, die kortom al het goede van vorige week bevestigde. Sir Anthony, die het spel verlegde, temporiseerde of de actie maakte als vanouds. De Iniesta van Volba. Christophe, die opnieuw bewees dat hij de ideale box-to-boxspeler is. En dat het met Oscar Delarbre allemaal nog een tikkeltje gemakkelijker wordt, werd na de rust nog maar eens bewezen.

In dat goed geoliede Volba-geheel gaat de prijs van speler van de week echter zonder enige twijfel naar Il Capitano, en dit voor de tweede keer op rij. De kenners langs de lijn (er staan er geen andere) zijn trouwens unaniem: het geheim achter zijn supervorm is eenvoudig en luistert naar de naam Suzanne.

Onze skipper gaf zijn knappe prestatie nog meer glans met twee doelpunten. Halverwege de eerste helft profiteerde hij van een mistasten van de Eskakorn-goalie om de bal van aan het strafschoppunt keihard door een bos van spelers in doel te jagen. Twaalf minuten na de rust werd hij door Oscar Delarbre magistraal vrijgespeeld op de rechterflank. Vanuit een tamelijk scherpe hoek knalde hij de bal tussen paal en doelman binnen.

Diezelfde Oscar Delarbre heeft zich voorgenomen om dit seizoen in elke match minstens één keer te scoren. Een kwartier voor tijd werd hij de diepte ingestuurd, leek iets te ver naar links uit te wijken, maar haalde toch verschroeiend uit. 3-0.

T1 David vond het dan tijd om ook Frank nog wat speelminuten te gunnen. Hij verving de na een vuile overtreding (een geel kartonnetje had hier op z’n plaats geweest) lichtjes aangeslagen Kevin G. en positioneerde zich op de rechterflank. Jammer dat z’n optreden slechts tien minuten duurde, want het was van 1963 en Stanley Matthews geleden dat een speler zich in zo korte tijd zo nadrukkelijk op de rechtsbuiten gemanifesteerd heeft. Zeker een jongen om te blijven volgen.

Zes op zes. Volgende week komt co-leider AC De Heide op bezoek. Met deze groep en deze ingesteldheid mogen we hen vrank en vrij tegemoet treden.

De doelpunten:
1-0 Kristof Chiodi, 2-0 Kristof Chiodi, 3-0 Oscar Delarbre

De ploeg:
Dennis Dictus – Jochen De Vry, Robby Dumon, Peter Lenaerts, Laurent Keersmaekers – Kristof Chiodi, Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck, Yannick Willemen – Vincent Keersmaekers (43’ Oscar Delarbre), Kevin Goovaerts (60’ Frank Hancké)
Niet gebezigde wisselspeler: David De Groodt

Start a Conversation