Volba-Eulegoem 3-1, makkelijk, niet sprankelend

28 augustus. De eerste officiële wedstrijd op het nieuwe en tijdelijke thuisterrein in sportcentrum Ter Beke, pal naast de wielerpiste in Wilrijk. Tegenstrever: Eulegoem uit 4de afdeling A. Een voorbeeld van discipline en organisatie (iedereen stipt om 14u aanwezig, allemaal dezelfde sporttas, allemaal een zwarte sweater met FCE erop), maar met weinig voetbaltechnisch vermogen. Een beetje het omgekeerde Volba dus. Zonder echt sprankelend te voetballen, namen de Volbaboys dan ook makkelijk de maat van Eulegoem: 3-1.

Het verhaal van de match is snel verteld. Er werd – zeker in de eerste helft – met momenten heel knap gecombineerd, maar soms te veel. Het leek wel of Volba de hele tijd op zoek was naar de ultieme combinatie tot aan en in de goal van de tegenstrever. Toegegeven, het alternatief – een schot naar doel – heeft ook zijn nadelen. Vraag dat maar eens aan David, die twee keer voor langere tijd in de bossen verdween, op zoek naar één van onze nieuwe, dure ballen.

Het was wachten tot de 21ste minuut voor het eerste doelpunt. Olivier Delarbre verscheen na de zoveelste combinatie op de kleine backlijn alleen voor de doelman. Voor hem uiteraard een koud kunstje. Tien minuten later schoot Il Capitano (naar men zegt in de eerste helft spelend op de rechtsachter, maar men zegt zo veel), keurig aangespeeld door Christophe Geeraerts, de bal over de grond netjes in de verste hoek. 2-0 en de boeken dicht.

De verwachte demonstratie in de tweede helft en de daarbij horende uitdieping van de score bleef uit. Eén hoogtepunt slechts: een gemeten dieptepas van Delarbre over de hoofden van de verdediging werd door Vincent Keersmaekers knap aangenomen en snoeihard over de grond binnengetrapt. Een goaltje om in te kaderen.

Eén hoogtepunt? Eigenlijk twee. Tien minuten voor tijd mocht de nog maar 53 jaar jonge David De Groodt, net gerecupereerd van twee sporenzoektochten in de Wilrijkse bossen, invallen. De oh’s en ah’s van de vrouwelijke toeschouwers waren niet uit de lucht toen hij zich uit z’n trainingsplunje bevrijdde en zich met z’n imposante lichaam aan de zijlijn meldde. Het zou echter snel blijken dat z’n medespelers, vermoedelijk bevreesd voor hun plaatsje, het niet echt op David begrepen hadden. Hij kreeg nauwelijks ballen, hoe hard hij zich ook vrij liep. Kwaadwillige toeschouwers beweren dan weer dat hij zich niet vrij liep, maar gewoon bleef staan terwijl de tegenstrevers wegliepen. Waarschijnlijk is dat echter gewoon afgunst. Vooral Delarbre deed er alles aan om de nog frisse rechterflank zo veel mogelijk te negeren. Uit de ploeg spelen, noemen ze dat.

Tussen die twee hoogtepunten, ook één dieptepuntje. Op één van de schaarse tegenaanvallen van Eulegoem floot de scheids een wel heel denkbeeldige strafschop tegen Il Capitano. Ondanks een karpersprong van Sven Wtterwulghe verdween de bal netjes in het hoekje. 3-1. De eindstand.

De traditionele strafschoppenreeks als afsluiter van een bekermatch werd door Volba gewonnen met 5-3. De Boussoufa’s, Biglia’s en Suarezzen van deze wereld mogen eens komen kijken naar Vincent Keersmaekers, Robby Dumon, Olivier Delarbre, Sven Wtterwulghe en Peter Lenaerts. Zo moeilijk is een penalty nemen echt niet. Volgende week doen we trouwens een volledig nieuwe doos strafschopspecialisten open.

Nog één ding ter afsluiting. De Eulegoemse discipline inspireerde Il Capitano om 2 euro boete voor te stellen voor wie later dan een half uur voor de wedstrijd verschijnt. Een voorstel dat unaniem aangenomen werd … door de coach en de spelers die op tijd aanwezig waren. Bestemming van de boetegelden: het drankgelag op het volgende weekend in Waulsort. Een heel nobel en onbaatzuchtig doel en waarschijnlijk dus fiscaal aftrekbaar.

De ploeg:
Sven Wtterwulghe – Kristof Chiodi, Robby Dumon, Peter Lenaerts, Laurent Keersmaekers (35’ Mick Verlinden) – Yannick Willemen, Kevin Lagast, Christophe Geeraerts, Dirk Van der Velden (60’ David De Groodt) – Olivier Delarbre, Vincent Keersmaekers
Niet-gebezigde wisselspeler: Frank Hancké

Start a Conversation