Volba-Vyca 4-1: een score zegt niet alles

Het onderzoekscomité besliste op 6 december om doelman Sven 1 wedstrijd schorsing op te leggen na z’n uitsluiting tegen Fanatics. We hoopten natuurlijk dat die schorsing kon uitgezeten worden tegen de hekkensluiter van de reeks. Met dank aan Koning Winter die even vrijaf had genomen, werd die hoop ook werkelijkheid. Voor gelegenheidsdoelman Tom meteen ook de kans om eindelijk eens van tussen de palen het genot van een overwinning te smaken. De vorige twee keren eindigden immers ongelukkig en ondanks een berenpartij van zijn kant met een nederlaag.

Het terrein lag er op 11 december alle omstandigheden in acht genomen heel goed bij. Het kon in elk geval niet als excuus ingeroepen worden voor de 25 minuten “potteke stamp” die Volba in de tweede helft afleverde. Of ben ik te kritisch? Te veel verwend door het meestal oogstrelend combinatiespel van Volba? Het is een ongeschreven wet in het voetbal dat matchen tegen zwakke tegenstanders vaak het moeilijkst zijn omdat er net dan niet zelden onbewust nonchalance, gebrek aan concentratie in het spel sluipt. Laat ons het daar maar op houden.

De eerste helft was trouwens ook al geen spektakelstuk. Volba was overduidelijk de meerdere, maar ondanks de heel trage centrale verdedigers van Vyca werden weinig echte doelkansen gecreëerd. Slechts twee keer werd het kanon van Vincent in stelling gebracht. Het was voldoende voor een 2-0 voorsprong bij de rust. Het eerste doelpunt was wel het resultaat van een mooie combinatie waarbij Kristof werd afgezonderd op de rechterkant en met een vleugelverandering de vrijstaande Vincent vond, die met een kurkdroge knal in het dak van het doel de Vyca-doelman kansloos liet.

Zoals hierboven al gezegd, sputterde het in de tweede helft helemaal. Volba slaagde er niet in om twee goede passes na elkaar te geven. Je zag het vertrouwen bij Vyca en de hoop op een stunt groeien met de minuut. De aansluitingstreffer kon dan ook niet uitblijven. Het was bijna logisch te noemen dat Tom in de 52ste minuut van kortbij gefusilleerd werd nadat een krasselend Volba de bal na een hoekschop niet weg kreeg. Bij de daaropvolgende Vyca-aanval werd Tom door het geluk gediend toen hij een bal onder zijn lichaam door liet schieten, maar de bal net naast de paal zag buitenrollen.

Het is op zo’n moeilijke momenten dat de bepalende spelers hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. Sir Anthony – nochtans ook tot dan eerder bleekjes – deed dat met verve. In minuut 57 kapte hij zich mooi voorbij twee tegenstanders en krulde de bal van net binnen het strafschopgebied vanop links over de grond in de verste hoek. 3-1. De Vyca-kopjes opnieuw naar beneden, zege veilig gesteld.

Volba hervond meteen z’n voetballend vermogen en werd daarvoor nog beloond met een beauty van Kevin die door een eentweetje met Il Capitano in de centrale as van het veld alleen voor de Vyca-doelman verscheen en de bal vervolgens beheerst naast hem in doel legde.

Opdracht volbracht. De rest zullen we best maar snel vergeten. Om met een goed gevoel het nieuwe jaar in te gaan. Een terecht goed gevoel. Na 10 wedstrijden staat Volba op een gedeelde derde plaats, op amper drie punten van leider DeeTee B en op één punt van tweede gerangschikte Fanatics. En eigenlijk had Volba aan de kop moeten staan. Zowel tegen AC De Heide als tegen Fanatics had Volba drie punten verdiend maar er nul gekregen. Ben ik te chauvinistisch? I don’t think so. De commentaren van tegenstrevers en neutrale toeschouwers sterken mij daarin.

Scoreverloop:
1-0 Vincent Keersmaekers – 2-0 Vincent Keersmaekers – RUST – 2-1 – 3-1 Anthony Van Dyck – 4-1 Kevin Lagast

De opstelling:
Tom Weber – Jochen De Vry (47’ Mick Verlinden), Robby Dumon, Peter Lenaerts, Dirk Van der Velden – Kristof Chiodi, Anthony Van Dyck, Kevin Lagast, Yannick Willemen – Dany Huybrighs (58’ Frank Hancké), Vincent Keersmaekers
Niet gebezigde wisselspeler: Laurent Keersmaekers

Start a Conversation