Vyca-Volba 1-7: een schitterende competitiestart

Volba heeft zijn debuut in de tweede afdeling van de Vriendenclubs niet gemist. Beginnen met een verpletterende 1-7 doet het beste verhopen voor de komende competitie. Al is het natuurlijk geen reden om naast onze schoenen te gaan lopen. Misschien blijkt binnen enkele weken Vyca immers het zwakke broertje in de reeks te zijn.

Exact vijf jaar geleden ging Volba A ter ziele. Volba A was einde seizoen 2004-2005 uit tweede klasse getuimeld, o.a. omdat ze vaak niet eens aan elf spelers geraakten, en dit ondanks een 38-koppige kern (!). Na één match in 3de gaf Volba A er definitief de brui aan. Alleen Sven Wtterwulghe en Dirk Van der Velden wilden de overstap maken naar het toenmalige Volba B, dat van de ene dag op de andere plots gewoon Volba werd. Voor de ploeg van toen was derde klasse echter nog te hoog gegrepen. Zij eindigden dan ook laatste in hun reeks.

Jaar na jaar werd gebouwd aan een nieuwe ploeg en na twee seizoenen vierde afdeling en twee seizoenen in derde staat Volba eindelijk terug waar het minstens hoort. Het hoeft echter geen eindpunt te zijn. De jonge kern heeft nog heel wat groeimogelijkheden en bovendien zijn nu al enkele versterkingen aangekondigd van jongens die voorlopig nog voor een zakcentje spelen in de KBVB-competities. Waar zal het eindigen? Is Jos Verhaeghen ook niet met Germinal begonnen in het arbeidersvoetbal?

Terug naar de match van gisteren.

De voorbereiding was zoals altijd Volba-optimaal. Terwijl heel Vyca al aanwezig was, stond de coach moederziel alleen een beetje onwennig rond te drentelen op de parking. Ondertussen had hij al drie berichten gekregen van spelers die niet tijdig op de afspraak zouden zijn. Kevin G. kreeg z’n auto niet aan de praat, Sven zat voor Berchem-station te wachten op een lift van Dirk, die nog snel lenzen was gaan kopen in Kapellen en die lenzen prompt terug verloren had, en Tom had uiteraard ook een originele reden in petto (“Mijne lift heeft ne gigantische kater. Ik pak de eerste bus”). Eén troost. Van de boetes van gisteren kunnen we gemakkelijk vier weekends gratis drinken in Waulsort. Uiteindelijk viel alles in de goede plooi. Mick Verlinden, nochtans als één van de eersten aanwezig, was de pineut want viel af als zestiende man.

Mede door bovenstaande problemen was de opwarming voor sommigen duidelijk te kort. Er werd dan maar besloten verder op te warmen tijdens het wedstrijdbegin. Hoe anders te verklaren dat Vyca in de eerste tien minuten drie keer op voorsprong had kunnen komen. Eén keer redde Sven, een tweede keer bracht de paal redding, en de derde keer werd een doelpunt door de voortreffelijke scheidsrechter terecht afgekeurd voor buitenspel omdat een Vyca-speler een bijna zekere goal nog even op zijn naam wilde schrijven. De volgende zestig minuten werden echter één grote demonstratie van snelle balcirculatie en superieure efficiëntie.

Op de 15de minuut werd Olivier gelanceerd door Vincent. Hij drong door tot de achterlijn en zette loepzuiver voor voor Christophe, die met een spurtje zijn rechtstreekse tegenstrever gewoon ter plaatse gelaten had. Vijf minuten later een vrijschop op enkele meter van de backlijn van Vyca. Kristof, ronduit subliem op z’n rechterflank, eiste de bal op en schoot de bal voorbij de muur op halve hoogte netjes voorbij de Vyca-doelman.

Nog voor een halfuur gespeeld was, stond het 0-3. Sir Anthony schilderde de bal met een verfijning die zelfs zijn beroemde 16de eeuwse naamgenoot jaloers zou gemaakt hebben, op het hoofd van Olivier en opnieuw was de Vyca-doelman kansloos.

Bij de rust werden Kevin G., Yannick en Tom ingebracht. Op de kwaliteit van het spel had dit geen enkele invloed. Volgens Yannick werd het spel zelfs nog beter. Waarom verbaast die opmerking mij niet? (-:

Amper drie minuten waren we bezig toen Kevin G. op rechts werd weggestuurd. In plaats van voor eigen succes te gaan, behield hij het overzicht, opende naar de op links vrijstaande Yannick, die in één keer de bal in de verste hoek deponeerde.

Jochen nam na tien minuten in de tweede helft de plaats in van uitblinker Kristof om op zijn beurt 25 vlekkeloze minuten neer te zetten.

Tijd om eventjes gas terug te nemen. Een doelpoging van Vyca werd door Sven met een echte wereldsave naast de paal weggehaald. Jammer genoeg een redding voor niets want op de daaropvolgende hoekschop kon de Vyca-spits profiteren van wat concentratieverlies om ongehinderd binnen te koppen.

Die tegentreffer was voldoende om de Volba-machine terug op gang te brengen. Drie keer werd er nog gescoord, telkens vanop afstand. Eerst ajusteerde Tom (waarschijnlijk dankzij de waterpasbellen in z’n ogen) de bal met een mooie krul buiten het bereik van de Vyca-keeper. Christophe deed hem dat even later na, met iets minder finesse, maar snoeihard. Na die twee beauty’s wilde Olivier vanzelfsprekend niet achterblijven. Enkele minuten voor tijd schoot hij de bal vanop de rand van de backlijn keihard in de winkelhaak.

1-7 was het harde verdict voor Vyca en de score had nog hoger kunnen oplopen als o.a. een heel hard werkende Kevin G. wat rustiger was gebleven bij de afwerking. In elk geval heeft hij ook in z’n eerste officiële wedstrijd laten zien een aanwinst te zijn voor Volba. Hij kan een bal aanpakken, een actie maken, gaat onverschrokken in duel en is heel collectief ingesteld. Nu nog een doelpuntje om definitief gelanceerd te zijn.

Na de match geen uitzinnige vreugdetaferelen. Alleen maar sereniteit van een ploeg die overtuigd is van het eigen kunnen.

De doelpunten:
Christophe Geeraerts 0-1, Kristof Chiodi 0-2, Olivier Delarbre 0-3, Yannick Willemen 0-4, 1-4, Tom Weber 1-5, Christophe Geeraerts 1-6, Olivier Delarbre 1-7

De ploeg:
Sven Wtterwulghe – Kristof Chiodi (47’ Jochen De Vry), Dennis Dictus, Robby Dumon, Laurent Keersmaekers – Christophe Geeraerts, Anthony Van Dyck (36’ Tom Weber), Kevin Lagast, Dirk Van der Velden (36’ Yannick Willemen) – Olivier Delarbre – Vincent Keersmaekers (36’ Kevin Goovaerts)
Niet gebezigde speler: Mick Verlinden

Start a Conversation